Nieuwsbrief

Peru

november

Judith en Wilfredo uit Peru

“ Ik ben Danny, die zijn camera altijd uit heeft staan. “

Zo geplaatst Danny zich voor, toen we hem voor het eerst persoonlijk gezien toen hij bij ons op bezoek kwam.

Depressief

In juli kregen we van Talita, uit Oxamarca, de vraag wat ze moesten doen of zeggen tegen een vriend die erg depressief was. We stuurden een boekje en ze nodigde Danny uit mee te doen met de online jeugdbijeenkomsten via ZOOM. Vanaf die dag deed hij mee: luisteren luisteren; een tijdje erna af en toe antwoorden. Toen hij vroeg of hij bij ons thuis in Cajamarca mocht komen praten, want hij had veel vragen.

Danny kwam naar één van de jeugdbijeenkomsten bij ons thuis

Zoekende

Danny vertelde ons zijn levensverhaal. Hij groeide op in Oxamarca. Toen hij 2 was, vertrokken zijn vader en liet hem, zijn moeder, en broers en zussen achter. Toen hij 17 was, ging hij zijn vader opzoeken: hij miste die vaderfiguur in zijn leven. Op de plaats van de uitwerking had hij aangegeven, zijn vader hem als een arbeider op de akker. Na een jaar beschermd hij het niet meer uit en ging naar Lima om zich klaar te maken voor de politieacademie.

Om er zeker van te zijn dat hij binnenkwam, had de familie smeergeld betaald. Alles was geregeld. Danny moest nog fysiek trainen. Toen hij en blessure aan de knie en kon niet meer lopen. Zijn hele droom viel in duigen. Klinieken, therapie en zelfs tovenaar-dokters bezocht hij, maar niets betrekking: hij kon niets als liggen en boos zijn. Teleurgesteld en depressief ging hij terug naar zijn geboortedorp: Oxamarca.

God mijn vader

Toen hij bij ons op bezoek kwam, kwam hij vol vragen. Hij had pijn: letterlijk vanwege de knieblessure en ook vanwege de afwijzing van zijn vader. Na ons gesprek zei hij: “mijn ogen zijn geopend, ik weet niet meer welke vragen ik allemaal had. Ik heb de hele Bijbel gelezen, maar begreep het tot nu toe niet. Ik weet dat God met mij bezig is, dat Hij kan genezen op Zijn tijd, maar vooral dat Hij een plan heeft met mijn leven. Ik deel alles wat ik leer met mijn moeder en iedereen thuis.” Wilfredo kon Danny een lange omvangrijke omarming geven en zeggen: God houdt van je. De tranen rolden over zijn wangen… en van mij ook.

LR: beste vriend Jhonny, Danny, Wilfredo en Judith

Project: Bouw kerk te San Juan

Er zijn mensen die opvallen wegens hun leiderschap, trouw en integriteit. Waldesmiro is daar één van. Jaren geleden begon hij in een klein dorpje een kerkje met één gezin bij hun thuis. Nu zijn er verschillende gezinnen en hebben ze de droom om samen een kerk te bouwen. Waldesmiro heeft de grond gedoneerd en de rest heeft hard gewerkt om de bakstenen en overig materiaal te kopen. Ze zullen zelf werken als arbeiders in de bouw.

Wegens de pandemie zijn de ijzerstaven erg duur geworden, zo´n 20.- euro per stuk . Er zijn ongeveer 100 nodig, dat is € 2.000,- Wil je helpen om deze droom waar te maken? Stuur dan een gift ovv “Kerkgebouw San Juan”. (Klik op de video van Waldesmiro in zijn dorp; die hij maakte met een geleende telefoon :))